ผมคือเกรียนประมูล
posted on 10 Dec 2008 15:44 by somngoผมขอมอบบทความนี้ให้แก่ ชายผู้ที่โดนด่ามากที่สุด โดนเอามาล้อเล่นอย่างไม่เห็นหัวมากที่สุด แต่เขาก็ยังคงอดทนอยู่ไม่ไปไหน
ขอมอบให้แก่ผู้ที่ได้ชื่อว่า เว็บมาสเตอร์ตลอดกาล
"หยง"
ประมูลคือเว็บที่เกรียนที่สุดแห่งสยามประเทศ
ไม่ใช่คำอวดอ้าง แต่เป็นคำยอมรับ ประมูลคือเว็บเกรียนแต่คุณเคยสงสัยหรือเปล่า
ทำไมเว็บที่ได้ชื่อว่าเว็บเกรียนกลับมีคนเล่นมากมายมหาศาล?
กลับมีคนยังคงเล่นอยู่ไม่ยอมไปไหน?
อะไรที่ทำให้ประมูลแตกต่างจากเว็บอื่นๆ?
ผมหวังว่าบทความนี้คงจะพอเป็นคำตอบให้คุณได้บ้าง
ไม่ว่าเมื่อไรเกรียนก็ไม่เคยหมดไป
ผมขออนุญาตข้ามนิยามของคำว่าเกรียนไป เพราะทุกๆท่านคงรู้ดีกันอยู่ แต่ผู้ที่รู้ดีที่สุดว่าอย่างไรจึงเรียกว่าเกรียนคงหนีไม่พ้นเว็บต้นกำเนิดศัพท์คำนี้
เกรียนคือ วัฏจักรหนึ่งของประมูล เช่นเดียวกับวัฏจักรของชีวิตเด็กไทย เกิดมามีผมพอเข้าเรียนจึงโดนตัดเกรียน พอเข้ามหาลัยจึงไว้ผมได้ เกรียนคือช่วงชีวิตหนึ่งที่ทุกคนต้องเคยผ่าน เรายืนยันได้ว่าคุณก็เคยเป็นเกรียนมาก่อน และเมื่อคุณข้ามผ่านจุดนั้นมาแล้วคุณจึงเติบโตขึ้น และได้รับการอนุญาตให้เลิกเกรียน
หากจะถามว่าเมื่อไรเกรียนจะหมดไปจากประมูล เราขอตอบเลยว่า ไม่มีทาง และไม่อยากให้มันเป็นเช่นนั้น ดังที่ได้บอกไปแล้วว่าเกรียนคือสิ่งที่คุณปฏิเสธไม่ได้ ถ้าหากเราไม่ยอมรับเกรียน เท่ากับว่าเราไม่ยอมรับในตัวตนที่เคยผ่านมาในอดีตของตนเอง แล้วถ้าเช่นนั้น เกรียนจะไปอยู่ที่ไหน ถ้าไม่ใช่ที่นี่
ประมูล คือเว็บบอร์ดที่ให้อิสระกับเกรียนในการแสดงความคิดเห็นโดยไร้ขีดจำกัด
ประมูลคือเว็บที่ให้อิสระโดยแท้จริง
ในโลกอินเตอร์เน็ต คือโลกที่เห็นกันเพียงหน้าจอสี่เหลี่ยม ฉะนั้นจึงไม่ต้องกลัวเลยว่า หากเราแสดงความคิดเห็นอะไรออกไปจะเป็นการเสียหายแก่ตัวเรา นั่นคือ โลกที่เราแสดงความคิดเห็นได้อย่างอิสระ แต่หากคุณจะนิยามคำว่าอิสระขึ้นมาสักบรรทัดสองบรรทัด ก็พอจะเข้าใจได้ในระดับหนึ่ง แต่ในทางปฏิบัตินั้นกลับทำไม่ได้
ถ้าจะกล่าวไปถึงกฏระเบียบของเว็บ แน่นอน ทำไมประมูลจะไม่มีกฏระเบียบ กฏระเบียบของประมูลมีมากมายที่ทุกคนเห็นและเอามาโพสโต้ตอบกันหลายครั้ง เพียงแต่ที่นี่ไม่มีกฏระเบียบที่เรียกกันว่า "กฏหมู่"
เราไม่ได้ปกครองกันเองดังเช่นในหลายๆเว็บที่มีทั้งสตาฟฟ์ หรือโมเดเรเตอร์ คอยสอดส่องดูแลเว็บอยู่ตลอด คนที่จะปกครองที่นี่ได้นั้นเรายอมรับเพียงคนเดียวเท่านั้นคือ "หยง"
อิสระของประมูลคือสิ่งที่เราเรียกว่าอิสระ แสดงออกทางความเห็นได้อย่างอิสระ โดยที่ไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครนินทาอะไรเราลับหลัง หรือไม่ต้องการมีปฏิสัมพันธ์กับคนๆนั้นในภายหลัง
ประมูลไม่ใช่สังคมที่ตามน้ำ
เหตุผลแรกที่เราจะกล่าวถึง ก่อนอื่นเราไม่ขอนิยามคำว่าสังคมที่ตามน้ำ แต่จะขอยกตัวอย่างสังคมที่ตามน้ำก่อนสักเล็กน้อย
ตัวอย่าง : นาย ก. อยู่ฝ่าย พธม. ตั้งกระทู้ว่า ที่พธม.ปิดสนามบินนั้นทำถูก ปรากฏว่านาย ข., นาย ค., นาย ง. ตามเ้ข้ามาอ่านในภายหลัง และได้แสดงความเห็นว่า ที่พธม.นั้นทำถูกเช่นกัน แต่ทว่า นาย จ. ที่เข้ามาเป็นคนสุดท้าย เป็นกลาง และมีความเห็นว่าที่ พธม.ทำนั้นผิด แต่เมื่อเห็นนาย ข.,ค.,ง. แสดงความเห็นแล้วจึงเกิดอาการ กลัวว่า ถ้าเราตอบกระทู้ไปแบบนั้นแล้ว เราจะไม่เสียหน้าหรือ? เราจะอยู่ร่วมกับสังคมนี้ต่อไปได้หรือ? แล้วนาย ข.,ค.,ง. จะไม่ตามมาวิจารณ์เราภายหลังหรือ? สุดท้ายนาย จ.จึงแสดงความเห็นไปว่า ที่พธม.ทำนั้นถูก เป็นต้น
ผมเชื่อว่าในตอนนี้ยังคงมีอีกหลายสังคมบนเว็บบอร์ดที่เป็นสังคมเช่นนี้ ด้วยความที่ผมเคยเห็นและเคยรับรู้ความรู้สึกนั้นมาด้วยตนเอง บางครั้งมันก็อาจจะเป็นความไม่รู้สึกตัวของเราเองที่ทำให้ทำแบบนั้นลงไป แต่นั่นจะทำให้เราสูญเสียความคิดและความเป็นตัวของตัวเองในที่สุด
ซึ่งประมูลไม่ใช่เช่นนั้น ดังตัวอย่างที่ได้กล่าวไว้ด้านบน ถ้าเกิดนาย จ.นั้นไม่ใช่ผู้บรรลุนิติภาวะ แต่คือเกรียนล่ะ ความคิดเห็นต่อมาที่คุณจะได้เห็นคือ ไม่ สิ่งที่พวกนั้นทำอยู่มันผิด และตามมาด้วยคำด่าสารพัดของเกรียนนั้นที่พยายามจะบอกว่าความคิดของตนถูก แม้จะไม่มีใครเข้าข้าง แต่ถ้าเราลืมความเป็นตัวของตัวเองไปเสีย แล้วมันจะมีความหมายอะไร
ความเกรียนที่ทุกคนหลงลืม
อย่างที่เคยได้กล่าวไว้ตั้งแต่ต้น เราเชื่อว่าทุกคนต่างก็เคยเป็นเกรียน และเมื่อเราข้ามผ่านจุดนั้นมาแล้ว ไม่ว่าใครก็อยากที่จะปฏิเสธสิ่งไม่ดีในอดีตทิ้งไป และลบมันออกไปจากความทรงจำ ให้เหลือไว้แต่สิ่งที่ดีๆที่เราอยากจะจดจำ ซึ่งสิ่งนั้นคือข้อผิดพลาดของมนุษย์โดยแท้จริง
เพราะมีอดีต จึงมีอนาคต เมื่ออดีตเราเคยทำผิดพลาดไป ไฉนเราจึงลืมเลือนมันและไม่แก้ไข หากเราหันกลับมาเผชิญหน้ากับอดีตที่เคยได้กระทำสิ่งต่างๆที่เราคิดว่ามัน เกรียน ลงไป ไฉนเราจึงละทิ้งสิ่งนั้นไปเสียหมด โดยไม่หันกลับมามองว่า เกรียนนั้น ก็ยังมีสิ่งดีๆหลงเหลือในความเกรียนของมันเอง มันจะกลายเป็นว่าเราหนีความจริงที่เคยเกรียนของเราไป
หากเราไม่เชื่อมั่นในตนเองในอดีต แล้วเราจะเชื่อมั่นตนเองในอนาคตได้อย่างไร
ทุกคนที่ดำรงอยู่ในเว็บบอร์ดแห่งนี้ต่างรู้ว่าใครๆเรียกกันว่าอะไร แต่เรายอมรับ และยังอยากให้เรียกสิ่งนั้นต่อไป เพราะเรายังไม่ลืมความเกรียนในจิตใจของตนเอง ไม่เคยลืมสักครั้งว่าเราเคยเป็นอย่างไร และมันดีอย่างไรที่เรายังเกรียนอยู่จนถึงทุกวันนี้
บทส่งท้าย
บทความนี้ผมอาจจะข้ามจุดประสงค์ไปโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่จะขอนำมาบอกกล่าวอีกซักครั้ง นั่นก็คือ บทความนี้ผมนำเสนอเพียงแค่ด้านที่เรียกได้ว่า ดี ในสายตาของผม ออกสู่ทุกคน ซึ่งเมื่ออ่านมาจนจบแล้วไม่ได้แปลว่า ประมูลคือเว็บบอร์ดที่ดีไปเสียทุกอย่าง ไม่ว่าที่ใดก็ตามย่อมมีด้านมืดอยู่ในตัวของมันเอง ซึ่งบทความนี้ไม่ได้มาบอกเพื่อยกย่องตนเองให้ดูดี หรือแก้ต่างให้กับเกรียนที่ไปสร้างความเดือดร้อนให้ผู้อื่น
เพราะสิ่งนั้นมันก็คือความจริงของเกรียนที่ออกสู่สายตาทุกคน แต่สิ่งที่ผมอยากจะบอกไ้ว้นั่นก็คือ สักวันเกรียนก็ต้องเติบโตไปตามกาลเวลา แม้ไม่มีสังคมไหนยอมรับ แต่ที่นีเรายอมรับ เกรียนจะเติบโตได้อย่างไรหากไร้สังคมจะให้อยู่ ให้พวกเขาเรียนรู้และซึมซับมันด้วยตนเอง สุดท้ายแล้วเกรียนที่อาศัยอยู่ที่นี่ก็จะยังคงภูมิใจในความเป็นเกรียนของตนเองต่อไป
หากจะกล่าวว่าประมูลคือเว็บเกรียน เราไม่เถียง เี่ราแค่อยากจะบอกว่า
"ประมูลคือเว็บเกรียน เว็บที่สร้างเกรียนให้เป็นคน"
edit @ 25 Dec 2008 22:17:00 by somngo